امور میانجیگری
میانجیگری علاوهبر اینکه یکی از روشهای حل و فصل اختلاف است، همزمان یک نوع روش پیشگیرانه نیز محسوب میشود. این روش میتواند در انواع اختلافات، از اختلافات خانوادگی و تجاری گرفته تا انواع اختلافات صنفی و کاری و ملی و بینالمللی، مورد استفاده قرار گیرد. طرفین اختلاف در میانجیگری خواهان رسیدن به توافق هستند و از همینرو میانجی صرفاً تسهیلکننده فرآیند حل اختلاف است و به هیچ عنوان تصمیم گیرنده نهایی در حل اختلافات نیست.
مزایای میانجیگری
1. صرفه جویی در زمان و هزینه
این روش از لحاظ هزینه و سرعت از بهترین شیوههای حل اختلافات داخلی و بینالمللی میباشد. در مقایسه با هزینههای مختلف قضایی اعم از هزینههای دادرسی و هزینه خدمات مختلف وکلا و مشاوران دادگستری، هزینه میانجیگری واقعا مقرونبهصرفه است. به لحاظ زمانی نیز در میانجیگری هرازگاهی امکان توافق طرفین در چند ساعت هم امکان پذیر میباشد، این در حالی است که پایان یافتن اختلافات در مراجع قضایی عادتا مستلزم سپری شدن یک یا چند سال میباشد.
2. محرمانه بودن میانجیگری
یکی از مزایای میانجیگری محرمانه بودن آن میباشد که فقط طرفین اختلاف در آن حضور داشته و کسی در آن حق مداخله ندارد. محرمانه بودن میانجیگری تا حدی است که حتی در مواردی که دادگاه میانجی را جهت شهادت احضار مینماید، قانونا نمیتواند با توسل به زور از میانجی شهادت اخذ نماید.
3. مهار نمودن اختلافات
در میانجیگری به دلیل آزاد بودن طرفین اختلاف از تشریفات آمره و پیچیده آیین دادرسی دادگاهها و حتی آیین رسیدگی نسبتا منعطف در داوریها، طرفین این امکان را دارند که بتوانند به توافقی به مراتب جامعتر، قاطعتر، سریعتر و کمهزینهتر و مناسبتر نسبت به آرای صادره از سوی دادرسان دادگاهها یا داوران در روند داوری، دست یابند که این مزیت خود به تنهایی میتواند بر برتری میانجیگری بر سایر طرق حل اختلاف دلالت داشته باشد.
4. پشتیبانی در میانجیگری
در میانجیگری، میانجی به طرفین کمک میکند تا با نگاهی جامع از بالا به مسأله یا اصطلاحاً « خارج از گود » راه حلهای فراوان و جدیدی را برای پایان دادن به مناقشات و اختلافات به طرفین ارائه دهد.
5. اشراف بیشتر بر نتایج
برخلاف دادگاه و حتی داوری که نتیجه نهایی از سوی دادرسان و داوران تا حد زیادی تعیین میشود، در میانجیگری این طرفین اختلاف هستند که توافق نهایی دو جانبه خود را تعیین و ترسیم مینمایند.
6. رویکرد صلحآمیز
میانجیگری به جای تمرکز بر پیروزی یا شکست، بر حل و فصل مسالمتآمیز اختلافات تاکید دارد. کمترین فایده انتخاب رویکرد مسالمت آمیز در میانجیگری، دور کردن اضطرابها و استرسهای غیر ضروری است.
اصول حاکم بر میانجیگری
بیطرفی در میانجیگری
میانجی در نهایت انصاف و بیطرفی و با استفاده از مهارتهای ارتباطی مؤثر، تجربه و تخصص لازم در این زمینه، فرآیند سالم و منعطف و بیطرفانهی میانجیگری را برای طرفین اختلاف تضمین مینماید.
ماهیت داوطلبانه میانجیگری
شرکت در میانجیگری همیشه و کاملا داوطلبانه است و بنابراین طرفین هر هنگامی که خواستند میتوانند از آن کنارهگیری نمایند.
تبلور اراده در میانجیگری
طرفین، متخصصان اختلافات خودشان هستند و راهحلهای مناسب در دستان خود آنها است. میانجی تنها تسهیل کننده و به نوعی تضمینکننده فرایندهای مختلف و لازم میانجیگری میباشد.
شفافیت در میانجیگری
در میانجیگری طرفین توافق دارند که اطلاعات و دادههای در دسترس خویش را میان خود به اشتراک بگذارند و ملتزم به اصل شفافیت برنامه و هدف و اقدام در قبال طرف مقابل باشند.
مراحل میانجیگری
1. برگزاری نشست نخست
در اولین جلسه هر طرف با میانجی، آن طرف به طور جداگانه دیدگاه ها و کف و سقف خواستههای خود را با میانجی مطرح مینماید.
2. برگزاری نشستهای میانجیگری
نشست یا نشستهای میانجیگری به صورت رودررو یا برخط (آنلاین) برگزار میشود. در این نشستها میانجی به طرفین کمک میکند تا به تبیین درست از میزان حقانیت طرفین که مورد قبول طرفین است و سپس موضع اختلاف و چرایی اختلاف و نهایتا درک متقابل از مشکلات و راهحلها برسند.
3.رسیدن به توافق
در نهایت، طرفین با کمک میانجی به توافقی مشترک دست مییابند که منافع هر دو طرف را به مراتب بیشتر از فرضی که طرفین چنین توافقی نمی نمودند تامین می نماید.